Κοινωνικά θέματα - Πολιτική

Ομοιότητες και διαφορές με την Αργεντινή

ένα εμπεριστατωμένο ντοκυμαντέρ για την κρίση.

Το προφητικό ρεπορτάζ του « Εξάντα » Η Χρεοκοπία της Αργεντινής μελετά τα ιστορικά στοιχεία αλλά και τις αιτίες της κρίσης, τη μεγάλη ύφεση, την υπερχρέωση, τη στάση πληρωμών, τα καταναγκαστικά μέτρα της κυβέρνησης και τα αποτελέσματα τους. Θεωρώντας ότι η κρίση της Αργεντινής, η οποία κατέληξε στη χρεοκοπία της, είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων ετών, καθώς επίσης ότι, η συγκεκριμένη χώρα έχει αρκετές ομοιότητες με τη Ελλάδα, αλλά και με τα υπόλοιπα κράτη του «Ευρωπαϊκού Νότου» («αποικήθηκε» κυρίως από Ιταλούς και Ισπανούς), οι δημιουργοί του έκριναν σκόπιμο να αναφερθούν αναλυτικά, έτσι ώστε να αξιοποιηθεί «έγκαιρα» η εμπειρία της — χωρίς να «υποχρεωθεί» κανείς στα ίδια λάθη.

Άλλωστε, πολλές άλλες χώρες της Ε.Ε. (αλλά πιθανώς και οι Η.Π.Α.), μπορεί να οδηγηθούν σε τέτοιου είδους «περιπέτειες», οι οποίες έχουν σαν κοινό «παρανομαστή» τους την υπερχρέωση – τις υπερβολικές δηλαδή υποχρεώσεις τόσο του ιδιωτικού, όσο και του δημόσιου τομέα τους, τις οποίες «συσσώρευσαν» αφειδώς τα τελευταία 30 χρόνια. Η υπερχρέωση αυτή εξασφάλισε την άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των Οικονομιών όλων των δυτικών χωρών, σε επίπεδα όμως αρκετά υψηλότερα από τα ανώτατα δυνατά και επομένως μη διατηρήσιμα.

Συνοπτικά, η οικονομική κρίση της Αργεντινής διήρκεσε από το 1998 έως το 2002, με τα εξής κεντρικά σημεία: (α) την ισχυρότατη ύφεση, η οποία «έπληξε» τη χώρα μεταξύ των ετών 1998 — 1999 και (β) την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος (2001/02), η οποία ουσιαστικά ήταν το «προϊόν» ή το φυσικό επακόλουθο της ύφεσης. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν στην παραίτηση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, την οποία ακολούθησε μία περίοδος μεγάλης εσωτερικής αστάθειας. Τελικά, το ΑΕΠ της Αργεντινής μειώθηκε συνολικά κατά 21%, με καταστροφικά αποτελέσματα για τον κοινωνικό της ιστό στο ζενίθ της κρίσης (μέσα του 2002), το ποσοστό της «φτώχειας» έφτασε το 57%, ενώ η ανεργία ξεπέρασε το 23%.